Αρχική         Ποιοι Είμαστε                Όροι Χρήσης                   Επικοινωνία                        RSS 2.0

  • Moνάδα Μέτρησης Πόνου

    Moνάδα Μέτρησης Πόνου

  • Τα όλα μου, κι ας μη σε νοιάζει.

    Τα όλα μου, κι ας μη σε νοιάζει.

  • Fuck! Ενηλικιώθηκα

    Fuck! Ενηλικιώθηκα

  • "Ο Κήπος των Παιδιών"

  • Πήγα στην έκθεση “No respect”!

    Πήγα στην έκθεση “No respect”!

  • Το τυχαίο κάνει τον έρωτα, όχι το αναγκαίο

    Το τυχαίο κάνει τον έρωτα, όχι το αναγκαίο

  • Έχω καρκίνο και είμαι καλά!

    Έχω καρκίνο και είμαι καλά!

  • Οι κακοί μαθητές γίνονται μεγαλοφυίες...

    Οι κακοί μαθητές γίνονται μεγαλοφυίες...

Moνάδα Μέτρησης Πόνου

Moνάδα Μέτρησης Πόνου (βασισμένη στα διηγήματα «Ο μαύρος γάτος» (1916) του Ιωάννη Κονδυλάκη, «Aρκούδα» (1893) και «Aυτόχειρ» (1895) του Mιχαήλ Μητσάκη) ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Ιωάννης Κονδυλάκης & Μιχαήλ Μητσάκης ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ-ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Μυρτώ Πανάγου Ερμηνεία: Η... Read more...

Τα όλα μου, κι ας μη σε νοιάζει.

Τα όλα μου, κι ας μη σε νοιάζει. Και δε θα το δεις. Μάκρυναν τα μαλλιά μου και άλλαξα χτένισμα, αλλά δε θα το δεις. Πήρα και ένα ωραίο μακρύ, γαλάζιο, πλισέ φορέμα, όταν χορεύω και κάνω σβούρες, ανοίγει σαν τέντα από σκηνή τσίρκου που μέσα γίνεται χαμό... Read more...

Fuck! Ενηλικιώθηκα

Fuck! Ενηλικιώθηκα Πίναμε καφέ  σε  ατμοσφαιρικό στέκι της πόλης.  Ξέρετε τώρα, από αυτά που στεγάζονται σε νεοκλασικά, όλη η ιστορία της Θεσσαλονίκης έχει περάσει από μέσα τους και το χαρμάνι τους είναι θεόσταλτο. Το κασετόφωνο μέσα μου έπαι... Read more...

"Ο Κήπος των Παιδιών"

Σήμερα θα μιλήσουμε για το έργο τριών νέων, που εκτός από την αδερφική σχέση, τους συνδέει και το όραμα για τη δημιουργία σχολείου, πέρα από το κατεστημένο. Ένα σχολείο που δεν θα μεταδώσει "ξερές" γνώσεις στα παιδιά, ούτε θα προάγει την βαθμοθηρί... Read more...

Πήγα στην έκθεση “No respect”!

Πήγα στην έκθεση “No respect”! Θέλοντας να γεμίσω τον ελεύθερο χρόνο μου εκείνη τη μέρα, σκέφτηκα να δω και εγώ την έκθεση “No respect”. “40 Έλληνες graffiti και street artists δημιουργούν από ένα έργο τους” είχα διαβάσει, και μου φάνηκε ενδιαφέρον. Πήγα λοιπόν στην Στέγη Γ... Read more...

Το τυχαίο κάνει τον έρωτα, όχι το αναγκαίο

Το τυχαίο κάνει τον έρωτα, όχι το αναγκαίο Ένα ανοιξιάτικο βράδυ, καθώς έφερνα βόλτα το κέντρο της Θεσσαλονίκης με τις Νεραντζιές που σκορπούσαν  μυρωδιές γενναιόδωρα σκεφτόμουν τα περί έρωτος. Ξέρετε τώρα, την προσπάθεια, που κάνουμε όλοι για να βάλουμε κάποιον δορυφόρο στη μονα... Read more...

Έχω καρκίνο και είμαι καλά!

Έχω καρκίνο και είμαι καλά! -"Μελίνα σου έχω πει χιλιάδες φορές να μαζεύεις τα μαλλιά σου από την βούρτσα!" -"Και γιατί να είναι δικά μου; Δικά σου είναι!" Φιλί στο γυμνό της κεφάλι. Γέλια... Αυτό είναι για μένα ο καρκίνος σε δύο φράσεις. Τίποτα λιγότερο, τί... Read more...

Οι κακοί μαθητές γίνονται μεγαλοφυίες...

Οι κακοί μαθητές γίνονται μεγαλοφυίες... Δεν αγαπούσα το σχολικό διάβασμα, βαριόμουν την ιστορία και τα μαθηματικά. Μου άρεσε η λογοτεχνία, λάτρευα την δημοτική βιβλιοθήκη. "Καλό παιδί η Μελίνα, αλλά δεν διαβάζει" και το 6 στην Γεωγραφία δώρο. Χμμμ νομίζετε πως τα μεγάλα μυαλά ήταν οι κα... Read more...
Previous
Next

Φύση

article thumbnail

Πρίν αρκετές μέρες έπεσα πάνω σε ένα βίντεο που αφορά την χορτοφαγία. Έκλαιγα για μισή ώρα μπροστά στη [ ... ]

More inΖώα  

Lost n Found

article thumbnail

Είναι απο εκείνα τα πρωινά που ξυπνάς πολύ πρωί χωρίς λόγο. Συνήθισες θα μου πεις... αμα ξυπνάς πρωί για  [ ... ]

More inLost n Found  

Ου τεκνοποιήσεις... υπερβολικά!

on .

Από τότε που άρχισα να καταλαβαίνω-ακούω προσεκτικά τους ανθρώπους-αντιλαμβάνομαι τον κόσμο-μαθαίνω, γύρω στα 1995, θυμάμαι να ακούω τους "μεγάλους" να λένε για το πρόβλημα της υπογεννητικότητας. Και λέω "πρόβλημα" διότι αποτελούσε τότε ένα κοινωνικό φαινόμενο αρνητικό για τις ανεπτυγμένες χώρες. Όντας, μάλιστα, το τέταρτο παιδί μιας ελληνικής οικογένειας θεωρούσα τα 6 μέλη, το ελάχιστο δυνατό για την σύσταση μιας οικογένειας.

Ακόμα παραπέρα στα 1998 -2000, όταν το μάθημα "σκέφτομαι και γράφω" γινόταν σιγά σιγά "έκφραση-έκθεση" και τα θέματα αποκτούσαν κοινωνική υφή και εγώ άποψη είχα ένα σωρό επιχειρήματα για την καταπολέμηση του φαινομένου, ζώντας σε ένα περιβάλλον πλασματικής κοινωνικής ευημερίας και ευμάρειας με το μέλλον να διαγράφεται λαμπρό μπροστά μου. Με αυτή την εντύπωση και άποψη συνέχισα να πορεύομαι καθ'όλη τη σχολική μου πορεία, καθοδηγούμενη, ομολογώ, από στερεότυπα που μου εντυπώνονταν από το σχολείο και τις διάφορες πηγές ενημέρωσης που είχα τότε (Τύπος και τηλεόραση κυρίως, αφού το Διαδίκτυο δεν ήταν τόσο διαδεδομένο τότε).

Άλλωστε, από πολύτεκνη οικογένεια ορμώμενη, είχα μάθει να θαύμαζω τους πολύτεκνους και να τους θεωρώ αξιέπαινους. Μάλιστα υπήρχαν διατάξεις που προέβλεπαν κάποια προνόμια για αυτούς και την προσωπική τους ευημερία και εξέλιξη πράγμα που ενέτεινε αυτή μου την εντύπωση. Αυτό, όμως, συνέβαινε κάποτε...
 Με το πέρασμα του χρόνου, τα δεδομένα άλλαξαν και συνεχίζουν να αλλάζουν. Διανύοντας το δεύτερο έτος της οικονομικής σχολής που επέλεξα το κύριο θέμα συζήτησης σε όλα τα μαθήματα ήταν η οικονομική κρίση.

Όπως και όλες οι κοινωνικές ομάδες που απολάμβαναν "προνόμια", έτσι και οι πολύτεκνοι επλήγησαν. Μέτρα εδώ, μέτρα εκεί, μέτρα παραπέρα και όλο και λιγότερες προβλέψεις και για αυτή την ομάδα. Ως ένας άλλος Ηρώδης, η κυβέρνηση έρχεται να τιμωρήσει τις πολύτεκνες οικογένειες και να αποτρέψει τα νέα ζευγάρια από την τεκνοποίηση. Μετά την κατάργηση των πολυτεκνικών επιδομάτων (το άλλοτε δημογραφικό κίνητρο) και της σύνταξης της πολύτεκνης μητέρας (ανάλογα με το εισόδημα), προχωρεί καταργώντας ακόμη και τα γελοία αφορολόγητα για τα παιδιά.


Για τα εισοδήματα του 2011, ο πολύτεκνος με 4 προστατευόμενα τέκνα, για ετήσιο εισόδημα 27.000 ευρώ, πλήρωσε μεγαλύτερο φόρο εισοδήματος κατά 2580 ευρώ.
 Ο ίδιος πολύτεκνος θα πληρώσει φόρο 4360 ευρώ μετά τις νέες ρυθμίσεις (για να μην αναφέρω και την εισφορά Αλληλεγγύης 2%, το χαράτσι, την κατάργηση επιδόματος γάμου, δώρων εορτών και λοιπών μειώσεων). Αν δε ο πολύτεκνος έχει πάνω από 4 παιδιά, οι ανωτέρω μειώσεις, αυξάνουν κατά γεωμετρική πρόοδο.
 Τα παραπάνω έρχονται να συμπληρώσουν τις ήδη υπάρχουσες απώλειες εξαιτίας του νέου τρόπου χορήγησης των επιδομάτων τέκνων.

Ενώ παλαιότερα η πολύτεκνη οικογένεια με 4 τέκνα ελάμβανε περίπου 200 ευρώ ανά διμηνία τα οποία και θα συνέχιζε να παίρνει ως ισόβια σύνταξη η μητέρα αφού τα τέκνα πάψουν να είναι προστατευόμενα μέλη, από το 2011 ξεκίνησε να παίρνει 44,68 ευρώ ανά διμηνία για κάθε τέκνο-προστατευόμενο μέλος. Με αυτόν τον τρόπο, οικογένειες με άνεργα τέκνα-προστατευόμενα μέλη παίρνουν λιγότερο επίδομα από οικογένειες με τέκνα που δεν είναι πια προστατευόμενα μέλη. Παράλογο, δε νομίζετε;


Κατά τη γνώμη μου, η στήριξη της ελληνικής οικογένειας οφείλει να συνεχισθεί καθώς δεν αποτελεί δαπάνη αλλά επένδυση για την κοινωνία και την οικονομία. Οι Δημογραφικές προβολές δείχνουν ότι 1 σχεδόν στους 3 Έλληνες το 2050 θα είναι άνω των 65 ετών, δηλαδή το 31,46% του συνολικού πληθυσμού. Αξίζει να ενταθεί μακροχρόνια το δημογραφικό πρόβλημα για πρόσκαιρο εισπρακτικό όφελος;
 Αξίζει στην Ελλάδα, το άλλοτε λίκνο του πολιτισμού και της εκμετάλλευσης του εξαιρετικού πνευματικού αποθέματος, μία τέτοια γήρανση του πληθυσμού που την κατατάσσει τρίτη πλέον γηρασμένη χώρα του κόσμου; 




Ελένη Μαγουλά